Achterin mijn vader's neus

Achterin mijn vaders neus.

 

 

Ik heb er ineens een zusje bij, ze heet Saar

Volgens mijn ouders is ze gebracht door een ooievaar,

Maar mij krijg je niet gek ik weet het heus.                                                                                                                  Dat ze is geklommen door mijn vader zijn neus.

 

Die heeft zo’n grote gok daar kan je met je tentje in.                                                                                             

Hij loopt in een kromming helemaal tot aan zijn kin.

 

Eens zou ik er graag in willen kamperen en een vuurtje stoken                                                                                

Lekker marshmellows roosteren en theewater koken.

 

Maar steeds als ik naar zijn vleugel grijp.                                                                                                 

Geeft mijn vader mij speels een knijp.

 

Dan zegt ie: “Doe toch niet zo raar”!                                                                                                       Maar als je heel goed luistert hoor je achter zijn neus het geluid van een gitaar.

 

Nee mijn vader wil de inhoud van zijn neus voor hem en hem alleen.                                                 

Dus loop ik er nu maar in een grote bocht omheen.

 

Mijn zusje dus door een ooievaar...                                                                                               

Tjongejongejonge  waarom zouden ze dat verzinnen? Zo raar!

 

Wie weet krijg ik er ook nog wel een broertje bij.                                                                                           

Dan ben zeer zekers wel van de partij.

 

Dan spring ik erin en maak ik gewoon eens met die mensen een praatje                                                          

en verdwijn daarna wel weer langzaam door het gaatje.

 

Dan heb ik eindelijk een idee wat daar gebeurt.                                                                                               Want kom op zeg, een ooiveraar?! Dat is een leugen die me diep en diep betreurt./ dat is toch gesteûhrd?